Zobacz także:

» Nie sprzedadzą Lewandowskiego

» Kadra się zbiera

» Może nie wystąpić w Londynie

» Mistrz w cieniu zgniłych pomidorów

» Była kratka, teraz jest kasetka

czytaj 380 e-wydanie
Polish Express!

Czas poświęcić chwilkę uwagi bardzo ważkiemu tematowi – skokom narciarskim w żeńskim wydaniu. Wiosna rozpanoszyła się po całości, nasza najbliższa gwiazda przypomina o swojej obecności na firmamencie, a tu jakieś zimowe opowiastki! I do tego zajmować się szybowaniem na nartach w wykonaniu płci uchodzącej – nie wiem dlaczego za słabszą?!

Mógłby ktoś zarzucić mi bardzo dalece zaawansowaną aberrację percepcji. Przecież temat ten w kraju skutym okowami „Małyszomanii” jest nośny na równi z problematyką mongolskiego baletu. Jest jednak jak najbardziej aktualny i będzie zyskiwał na aktualności z każdym miesiącem przybliżającym nas do zapalenia znicza igrzysk w Soczi. Dlatego warto poświęcić mu należną uwagę, by uniknąć przysłowiowego „przebudzenia się mądrego Polaka po szkodzie z ręką w nocniku”. Wszystko to za sprawą niedawnej decyzji ważnych osób w garniturach piastujących kluczowe funkcje w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim. Otóż poddając się prądowi totalnej feminizacji zdecydowali, że podczas ubiegania się o olimpijskie krążki w rosyjskim kurorcie będzie do rozdysponowania dodatkowy ich komplet. W jego posiadanie wejdą trzy panie, które najdalej poszybują na narciarskiej skoczni. Ta doniosła decyzja podjęta została podczas posiedzenia Komitetu Wykonawczego MKOl., jakie miało miejsce w Londynie.
  
Ostatni bastion padł

Tym sposobem padł jeden z ostatnich olimpijskich patriarchalnych bastionów. Szaniec ten opierał się skutecznie atakom pań dokładnie od roku 1924, kiedy to Norweg Jacob Tullin Thams na skoczni K-71 zgarnął w  Chamonix pierwszy złoty medal. Walka niewiast o prawo skakania o olimpijskie medale ma długie już tradycje. Kilka lat temu wydawało się, że „już jest w ogródku, już wita się  gąską”, a tu – „gest Kozakiewicza” w wykonaniu bonzów MKOl i zabrakło szybujących pań w Vancouver. Niczym pijany płotu trzymano się argumentu o braku zawodów międzynarodowych na wysokim szczeblu, a dodatkowo także wypomniano zbyt skromną ilość przedstawicielek parających się tą dziedziną sportu. Jak można się było spodziewać zrobiło się głośno o dyskryminacji i takich tam - jak zawsze przy tego rodzaju okolicznościach. Trudno powiedzieć, czy strach to strach przed kolejnymi szarżami strażniczek równouprawnienia w zakresie płciowym miał wpływ na zmianę stanowiska MKOl, ale faktem jest, że skoki pań wpisano do programu imprezy w Soczi.