czytaj atykuł
w 266 e-wydaniu

Można tu znaleźć wszystko: plaże, pokryte śniegiem górskie szczyty, szerokie równiny utkane słonecznikami i winoroślą, gotyckie katedry, barokowe pałace i secesyjne gmachy banków.

Polacy Online - Portal Polaków w UK >>

Zasmakuj odrobiny szaleństwa >>

Środkowoeuropejska Słowenia jest krajem górzystym, posiadającym na niewielkim odcinku dostęp do Adriatyku. 90 procent kraju położone jest powyżej 300 metrów nad poziomem morza.

Miasto studentów i zabytków
Słowenia jest jednym z najbardziej zielonych krajów świata, ponad połowę jego powierzchni zajmują lasy. Słowenię najlepiej odwiedzać w okresie od kwietnia do września, kiedy dni są długie i ciepłe. Lipiec i sierpień to czas największego turystycznego oblężenia. Stolica kraju, Lublana, sprawia wrażenie małego, niepozornego miasteczka, tymczasem jest polityczną, gospodarczą i kulturalną potęgą regionu. Wielką atrakcją miasta są wąskie uliczki, latem zapełnione kawiarnianymi stolikami, muzykantami z gitarami i śpiewem na ustach, szczególnie na Starym Mieście. Lublana to miasto pięknych mostów, barokowych kościołów i pałaców oraz... studentów. Żaków w stolicy kraju uczy się rocznie około 35 tysięcy.
Najbardziej znanym słoweńskim uzdrowiskiem jest Bled. Jego głównymi atrakcjami są szmaragdowe jezioro, kościółek na wyspie, średniowieczny zamek wzniesiony na stromej skale oraz najwyższe szczyty Alp Julijskich i Karawanek. Najpopularniejszym miastem słoweńskiego wybrzeża natomiast jest Piran, położony na cyplu wąskiego półwyspu, który jest najdalej wysuniętym na zachód punktem Istrii. Portoroz to najbardziej rozrywkowy kurort Słowenii. Mnóstwo w nim hoteli, restauracji, barów, agencji podróży, sklepów, dyskotek, płatnych plaż, które są niezwykle czyste i piękne. Można tu zażyć kąpieli wodnych i błotnych oraz pozwiedzać odrestaurowane miasto. Największa plaża Portorozu może pomieścić 6 tysięcy osób. W trakcie Nocy Istriańskiej można świetnie się bawić i obserwować pokazy fajerwerków.
Najwygodniejszym środkiem transportu po Słowenii jest autobus, część kierowców samochodów narzeka na wąskie drogi, natomiast pociągi są punktualne, ale dość powolne. Wielką popularnością wśród obywateli cieszą się... rowery!

Piwo, wino i kiełbasa
Kuchnia Słowenii jest wypadkową wpływów krajów sąsiednich. Stąd w jej menu znaleźć można austriacką kiełbasę, strudel, biały ser i sznycel wiedeński. Njoki i riżota z całą pewnością mają włoskie korzenie. Z Węgier przywędrował gulasz i paprykarz z kawałkami kurczaka lub wołowiny oraz cienkie naleśniki nadziewane dżemem lub orzechami i polane czekoladą o wdzięcznej nazwie palacinke. Typowa słoweńska kuchnia oparta jest na dziczyźnie i kaszy, gryczanej i jęczmiennej, i kukurydzy. Niemalże każdy posiłek zaczyna się od zupy - rosołu z makaronem, drugie danie koniecznie musi składać się z mięsa. Nie są znane przyczyny braku mięsa kurzego w jadłospisie. Zastąpił je indyk i gęś oraz ryby i owoce morza. Dwa popisowe desery Słoweńców to potica, swego rodzaju orzechowe ciasto, często ze smacznym nadzieniem, jadana zazwyczaj po posiłku, do kawy lub popołudniowej herbatki. Gabanica z kolei składa się z cienkich płatków ciasta francuskiego nadziewanych makiem, orzechami, jabłkami, rodzynkami i serem, całość polewa się kremem. Słowenia nie jest krajem polecanym wegetarianom, większość dań jako bazę posiada mięso. Podobno sytuacja ta jednak ma się ku lepszemu i coraz częściej spotkać można pierogi z nadzieniem innym niż mięsne. Słoweńcy to piwosze, zwłaszcza młodsze pokolenie, nie gardzą również winami, z produkcji których słyną jeszcze od czasów rzymskich. Uprawy winorośli zajmują łącznie 22 tys. hektarów. Mają Słoweńcy również swoją brandy oraz słynne owocowe wódki.

Polacy Online - Portal Polaków w UK >>

Zasmakuj odrobiny szaleństwa >>