czytaj atykuł
w 313 e-wydaniu

Wspinaczka nie jest dla mnie jedynie sposobem spędzania wolnego czasu, to przede wszystkim szkoła charakteru, z której rezultatów korzystam również w życiu prywatnym i w pracy- mówi Ania Lichota, Polka, która od 14 lat mieszka w Londynie. Ania pracuje w Banku Inwestycyjnym, w maju ubiegłego roku stanęła na szczycie Mt. Everest i tym samym zdobyła Koronę Ziemi.

Najlepsze kadry mam w głowie >>

Kocham swoją pracę >>

Jak zaczęła się Twoja przygoda z Wielką Brytanią?
W czasie studiów w Polsce poznałam na wakacjach chłopaka, który w Manchesterze robił doktorat. Zainteresowało mnie to i sama postanowiłam spróbować. Wysłałam aplikacje na kilka uczelni. Zostałam przyjęta do London School of Economics. Niestety nie przyznano mi stypendium i sama musiałam opłacić  sobie czesne oraz życie w Londynie. Nie było to łatwe w tamtym czasie, rok studiów dla ludzi spoza Unii kosztował ponad 8 tys. funtów, a jeden funt był wart ponad sześć złotych. Nie poddałam się i postanowiłam walczyć o swoją przyszłość. Mój tata trochę się dołożył. Napisałam listy do najbogatszych Polaków z listy Wprost, pracowałam na trzy zmiany przez pół roku, sprzedałam wszystko, co miałam. Wszystkiego jednak było mało. W końcu brakującą sumę pożyczył mi znajomy nauczyciel z Anglii, bo po prostu wierzył we mnie.

I co było dalej?
Po zdobyciu dyplomu podjęłam pracę w Londynie w firmie budowlanej. Było to trudne, bo nie byliśmy jeszcze w Unii Europejskiej, ale firma zawalczyła o mnie. Opłacili mi wizę, dzięki której mogłam legalnie przebywać i pracować na terenie Wielkiej Brytanii. Następnie pracowałam dla General Electric jeżdżąc przez 7 lat po Europie, zarządzając rożnego rodzaju projektami. W tym samym czasie skończyłam studia MBA i uzyskałam doktorat w Stanach. We wrześniu 2006 roku podjęłam pracę w Banku Inwestycyjnym UBS w Londynie, gdzie zarządzam kilkunastoosobową grupą analityków i dużymi projektami transformacyjnymi.  

Skąd wziął się pomysł na Koronę Ziemi?
Pomysł zdobycia najwyższych szczytów wszystkich kontynentów narodził się w 2004 podczas wyprawy w Alpy Szwajcarskie. Wtedy  po raz pierwszy usłyszałam o projekcie Korona Ziemi. Po powrocie zgłębiłam swoją wiedzę na ten temat i postanowiłam spróbować. Zajęło mi to 4 i pół roku.
Zaczęłam od Kilimandżaro (Tanzania). Potem weszłam na Elbrus (Kaukaz, Rosja) i Aconcanguę (Andy, Argentyna). Po trzeciej górze stwierdziłam, że bardzo mi się to podoba i kontynuowałam: Mt. McKinley (Alaska), Carstensz Pyramid (Papua, Indonezja), Mt. Vinson (Antarktyda) i Mt. Everest (Nepal).

Jak góry wpłynęły na twoją osobowość?
Rytm chodzenia i przestrzeń jaka otacza mnie w górach dały mi możliwość zastanowienia się nad sobą. Ustawiłam kolejność gór od najłatwiejszej do najtrudniejszej (dla mnie). Po każdym wejściu dostrzegłam zmiany, jakie we mnie zachodziły. Czasami zdawałam sobie z tego sprawę dopiero po kilku miesiącach lub latach. Z każdym szczytem poznawałam siebie głębiej i głębiej, nie zawsze podobało mi się to, co widziałam, zaczęłam akceptować to, kim jestem.

Czego nauczyła cię każda góra?
Kilimandżaro - emocjonalnej wolności, Elbrus- nieporównywania się do innych,
Aconcagua - dawania i brania bez poczucia winy, Denali- pokory, Cartensz Pyramid - nie starania się, by coś się wydarzyło, po prostu pozwolenia na tok wydarzeń, Mt. Vinson - kręgosłupa moralnego i zachowania własnej godności ponad wszystko, Everest - nie przeszkadza mi już, że nie ma planu, skupiam się nad tym, co dzieje się w chwili obecnej, na tu i teraz. Realizacja projektu pomogła mi w pracy nad sobą. Myślę, że przyśpieszyło to cały ten proces.