„Kiedy nareszcie uprzytomnimy sobie, że nawet pomiędzy najbliższymi sobie osobami istnieją nieskończenie wielkie przestrzenie i jeżeli będą one w stanie pokochać te przestrzenie, które je dzielą, może się wyłonić cudowny sposób wspólnego życia (ramię w ramię ), które daje możność widzenia siebie w pełni na tle nieba." Rainer Maria Rilke
Uzależnienie jest problemem, który oprócz osoby uzależnionej dotyka całą rodzinę. Wychodzenie z uzależnienia jest więc trudnym egzaminem dla całej rodziny, której wynik może być tylko jeden. Albo wygramy i będziemy nadal razem silniejsi o nowe doświadczenia, albo każde z nas pójdzie swoją drogą.
Pokonać tabu
W leczeniu uzależnienia ważna jest nie tylko postawa osoby uzależnionej, ale również rodziny. Często nie zdajmy sobie sprawy jak bardzo ten problem dotyka wszystkich członków rodziny, wpływa na ich życie, postawy i emocje oraz uczucia. Nieraz nie zdajemy sobie sprawy ile wysiłku wymaga od partnera osoby uzależnionej i jego rodziny podjęcie terapii. Po pierwsze cała rodzina musi pokonać pewnego rodzaju tabu, że uzależnienie to tylko problem danej jednostki, a leczenie u psychiatry to wstyd. Pamiętajmy, że osoby, które są współuzależnione mogą odczuwać dyskomfort, i nie chcą mówić o swoich problemach i uczuciach w obecności innych ludzi. Jednak rodzina nadal jest najważniejszym ogniwem, które może być podstawą leczenia zakończonego sukcesem. Czasami jednak zdarza się, że osoba uzależniona nie znajdzie i nie będzie mogła liczyć już więcej na wsparcie rodziny i tu powstaje pytanie, dlaczego?
Dlaczego uzależnieni zostają sami?
Zdarza się, że osoba wychodząca z uzależnienia pomimo podjętego trudu i wysiłku, który włożyła w terapię i ratowanie rodziny zostaje sama. Często wtedy osądza się bliskich takiej osoby, nie zdając sobie sprawy, jaką krzywdę im się robi. Niektórzy członkowie rodziny czują, że poświęcili zbyt wiele i już nie są w stanie nic więcej dać od siebie. Wszystko się wypala i zostaje tylko i wyłącznie żal i wspólne pretensje, z którymi już obie strony nie są w stanie sobie poradzić. I wtedy jedynym, właściwym i uczciwym wobec wszystkich wyjściem jest rozstanie.
Etapy leczenia uzależnienia
Istotne jest, aby osoba podejmująca leczenie była przekonana co do celu, jaki chce osiągnąć i konsekwentnie do niego dążyła. W zależności, od substancji od jakich dana osoba jest uzależniona istnieją różne terapie, jednak można wyodrębnić kilka podstawowych grup leczenia i etapów wychodzenia z nałogu. Po pierwsze pacjent musi poddać się terapii stacjonarnej lub ambulatoryjnej w czasie, której jego organizm jest odtruwany, a substancje, które dotychczas były podstawą jego uzależnienia są zastępowane przez odpowiednio skomponowane i dobrane środki medyczne. Kolejnym istotnym elementem terapii jest podjęcie leczenia u psychiatry polegające na spotkaniach indywidualnych oraz pracy nad sobą podczas spotkań grupowych. Do tego wszystkiego należy dodać najważniejszy element terapii – całkowite zerwanie z dotychczasowym środowiskiem. Wszystkie powyższe elementy muszą być skomponowane ze sobą w sposób właściwy, a przede wszystkim uwzględniający indywidualne potrzeby danej jednostki.
Gdzie rodzina uzależnionego znajdzie pomoc?
Wiele ośrodków oferuje terapię dla rodzin, w których występuje problem uzależnienia. Można skorzystać z ofert klubów AA, które prowadzą terapię dla rodzin. Ośrodki Pomocy Społecznej również zajmują się działaniem na rzecz rodzin z problemem uzależnienia. Najważniejsze jednak jest to, aby nie bać się mówić, że my także potrzebujemy pomocy. Tak, więc ważne jest, abyśmy potrafili się wspierać i pomagać sobie nawzajem. Ponieważ rodzina jest jak bardzo skomplikowany mechanizm, w której jeden nie działający tryb może zniszczyć pracę całej maszyny.
Adriana Paszkiewicz
pedagog, wychowawca
Tagi: rodzina, dzieci, wychowanie, uzależnienie
Redakcja Polish Express nie bierze odpowiedzialności za treść komentarzy zamieszczonych przez internautów. Należą one do osób, które je zamieściły.
Dodając komentarz akceptujesz nasz regulamin.
| Oferty sponsorowane | ||
|
|
||
|
|
|
|
W Polsce niemowlętom podaje się witaminę D3, min. w celu profilaktyki krzywicy. W Anglii położne ani lekarze tego nie zalecają. Wokół tematu jest wiele kontrowersji. Dodatkowym zmartwieniem polskich mam w Anglii jest to, że witamina ta wytwarzana jest w skórze pod wpływem promieni słońca, a tych tutaj jest mniej niż w Polsce. Pewnie niejeden rodzić przeżył chwilę grozy i zwątpienia, gdy zobaczył dziecko pogrążone w rozmowie z niewidzialnym przyjacielem. Pochłonięte zabawą z jakimś przyjacielem, którego nie będzie dane nam poznać. Pojawia się pytanie czy to jest normalne? Czy czegoś nie brakuje naszemu maluchowi? Coraz więcej dzieci daje się załapać w pułapkę sextingu. Co więcej, drastycznie obniża się też wiek, w którym nastolatkowie rozpoczynają inicjację seksualną. Naukowcy ze Strathclyde University w Glasgow ponad dwa lata gromadzili informacje na temat życia dzieci imigrantów z Europy Wschodniej, w tym przede wszystkim Polaków. Okazało się, że emigracja odbiła się negatywnie na najmłodszych. Przeczytaj czego się spodziewać podczas poronienia ciąży w Anglii, najważniejsze pojęcia i zabiegi, które cię czekają. Czym różni się poronienie w Anglii od poronienia w Polsce. Granica wieku w którym kobiety decydują się na posiadanie dziecka ciągle się przesuwa. Teraz posiadanie dziecka po 30. jest rzeczą normalną, nie budzi zdziwienia jak jeszcze 20 lat temu. Ostatnio jednak pojawiają się wiadomości o coraz starszych matkach które, mają po 50 lat.
© Fortis Media Limited 2004-2012
Użytkownicy strony polishexpress.co.uk nie mogą wykorzystywać tekstów do celów komercyjnych bez wiedzy i pozwolenia Redakcji tygodnika Polish Express. Kopiowanie, redagowanie i wykorzystywanie w innych celach publikowanych tu tekstów wymaga indywidualnej zgody Redakcji. Kontakt do redakcji: internet@polishexpress.co.uk.
3.48 zł
4.37 zł
5.45 zł