czytaj atykuł
w 181 e-wydaniu

Absolwentom psychologii, którzy zdecydowali się na przyjazd do Wielkiej Brytanii, z pewnością marzy się znalezienie pracy zgodnej z ich kwalifikacjami. Jednak angielska rzeczywistość może okazać się dla nich bardzo brutalna, bo ukończenie nawet prestiżowej uczelni w kraju, wcale nie gwarantuje zawodowego sukcesu.

Sedno problemu (!)

Niestety, doświadczenie wyniesione z pracy w kraju ma się nijak do tego w Anglii. Tak twierdzą nasi zachodni pracodawcy. - Oczywiście, będzie ono pomocne, ale bez podobnego na terenie Wielkiej Brytanii nie ma co marzyć o dobrej posadzie - wyjaśnia Małgorzata Paliszewska. Chodzi przede wszystkim o to, że jakiekolwiek by ono nie było, bardziej docenia się je na brytyjskim rynku pracy, bo to pozwala na lepsze zrozumienie środowiska, w którym się pracuje. Takich problemów nie miała Agnieszka Książek, psycholog z Londynu. - Mojemu szefowi wystarczyły listy referencyjne, które otrzymałam od polskich pracodawców. Po telefonicznej weryfikacji nic nie stało na przeszkodzie, by podjąć pożądaną przeze mnie pracę - wspomina. Ponadto problem jest w tym, że dyplomy polskich uczelni budzą niekiedy zastrzeżenia. - Nasi psychologowie mają problem z zatrudnieniem w UK. Prawdopodobnie dlatego, że Anglicy uważają poziom swojej psychologii za wyższy, a przez to stawiają ogromne wymagania. Przede wszystkim język - jego poziom musi być o wiele wyższy niż lekarzy - skarży się Małgorzata Zalewa, neuroterapeutka z Londynu.

Rzeczywiście, sprawa uznawalności polskich dyplomów jest w Anglii dosyć drażliwa. Warto wcześniej zapoznać się z takimi instytucjami jak Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej (BUWiWM), którego strona internetowa (www.buwiwm.edu.pl) z pewnością dostarczy odpowiedzi na wiele nurtujących nas pytań. Generalnie w krajach UE nie powinno być większych problemów, ponieważ ważność naszych dyplomów jest regulowana umowami międzynarodowymi o uznaniu równoważności dokumentów o wykształceniu. Problem jednak w tym, że Wielka Brytania takiej umowy nie podpisała. Akty prawne dotyczące wykonywania zawodu psychologa powinny być określone wewnętrznie przez rząd angielski, ale jako że psycholog należy do grupy zawodów tzw. „regulowanych”, Wielka Brytania poddaje się nieco innym dyrektywom Unii Europejskiej. W efekcie nie ma jednego konkretnego zapisu, lecz jest on rozłożony na wiele mniejszych.

Cała ta procedura brzmi skomplikowanie, ale generalnie chodzi o to, że angielski pracodawca bierze pełną odpowiedzialność za zatrudnionego psychologa, a w tym przypadku wybiera przeważnie tego, kto zdobył kwalifikacje i doświadczenie na terenie Zjednoczonego Królestwa. Innego zdania jest Monika Bugalska, członek BPS, pracująca jako terapeuta w angielskiej prywatnej klinice psychologicznej. - Uważam, że głównym czynnikiem, który decyduje o tym, czy osiągniemy sukces jest nasza osobowość. Wszystko zależy od tego, co robimy w tym kierunku, by odnaleźć się w angielskiej rzeczywistości. Niezbędna jest praca w zawodzie, nawet jako wolontariusz, bo to pozwoli nam na umiejętne wchłonięcie w środowisko, a to w pracy psychologa jest niezbędne. Pracujemy z ludźmi za pomocą dialogu, więc nie ma się co dziwić, że wymaga się od nas wiele, jeśli chodzi o zdolności językowe. I nie sposób nie przyznać jej racji.

W zawiązku z tym, że praca psychologa w Wielkiej Brytanii spotyka się z trudnościami proceduralnymi, część naszych rodaków decyduje się na otworzenie własnych placówek. Jest to oczywiście rozsądne rozwiązanie, wymaga jednak sporego nakładu finansowego, a to dla wielu próg nie do przeskoczenia. Ponadto psychologowie jednoczą się w różne zgrupowania, jak najpopularniejszy Polish Psychologists’ Club, zrzeszający polskich specjalistów z dziedziny psychologii i nauk pokrewnych.